1. (від прикметника “скаржний“) — у спосіб, властивий скарзі; з вираженням нарікання, невдоволення, образи.
2. (від дієслова “скаржитися“) — так, що виражає скаргу; нарікаючи, з докором.
Словник Української Мови
Буква
1. (від прикметника “скаржний“) — у спосіб, властивий скарзі; з вираженням нарікання, невдоволення, образи.
2. (від дієслова “скаржитися“) — так, що виражає скаргу; нарікаючи, з докором.