Значення
-
Верхня, завершальна частина чого-небудь; верхів’я, вершина.
-
спец. Верхня частина споруди, деталі, що виконує декоративну або захисну функцію; навершник.
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
н. навершя, р. навершя, д. навершю, з. навершя, о. навершям, м. наверші, к. навершя