набиральниця

1. Жінка, яка працює за набиральною машиною (наприклад, у друкарні, на лінотипі або монотипі); складальниця, набірниця.

2. заст. Жінка, яка набирає що-небудь (наприклад, воду, ягоди, товар тощо).

Приклади вживання

Відсутні

Частина мови: іменник (однина) |