старинка

[stɑrɪnkɑ] Іменник

Буква:С

Значення

  1. Власна назва села в Україні, зокрема в Житомирській області.

  2. (рідко) Те саме, що старовина — давня, старовинна річ, звичай або спогад про минуле.

Правопис та відмінювання

Граматичні форми:

н. старинка, р. старинки, д. старинці, з. старинку, о. старинкою, м. старинці, к. старинко

Більше записів