Значення
-
Особа, яка має необмежену, одноосібну владу; монарх, володар, самодержець.
-
(переносно) Людина, яка прагне панувати над іншими, нав’язувати свою волю; деспот, тиран.
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
н. самовладник, р. самовладника, д. самовладникові, з. самовладника, о. самовладником, м. самовладникові, к. самовладнику