Значення
-
(поліграфія) Пристрій у друкарських машинах або верстатах, що автоматично подає та розкладає аркуші паперу для друку.
-
(історія, релігія) Особа, яка добровільно накладає на себе покарання, аскезу або певні обмеження з релігійних чи моральних мотивів; аскет.
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
н. самонакладач, р. самонакладача, д. самонакладачеві, з. самонакладача, о. самонакладачем, м. самонакладачеві, к. самонакладачу