самокритика

[sɑmokrɪtɪkɑ] Іменник

Буква:С

Значення

  1. Критичне ставлення до власних думок, вчинків, поведінки або недоліків; самоаналіз із застосуванням критичних оцінок.

Правопис та відмінювання

Граматичні форми:

н. самокритика, р. самокритики, д. самокритиці, з. самокритику, о. самокритикою, м. самокритиці, к. самокритико

Більше записів