прабабин
[prɑbɑbɪn] Прикметник
Буква:П
Значення
-
Тлумачення із “Словника української мови”* ПРАБ А БИН , а, е. Прикм. до праб а ба ; належний прабабі . Садок волав до неба поламаними руками , по ньому пройшли танки , затоптуючи в землю любисток , м’яту , кущ прабабиної калини (Ю. Янов., Мир , 1956, 6).
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
н. прабабин, р. прабабиного, д. прабабиному, з. прабабиного, о. прабабиним, м. прабабинім