Значення
-
(розм.) Те саме, що сторчак — вертикальна стійка, стовп, кол, особливо в конструкції паркану, тину тощо.
-
(перен., розм.) Про людину або тварину, яка стоїть дуже прямо, нерухомо або напружено, наче стовп.
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
н. сторчак, р. сторчака, д. сторчакові, з. сторчак, о. сторчаком, м. сторчакові, к. сторчаку