спранцюватіти

[sprɑnt͡sjuʋɑtitɪ] Іменник

Буква:С

Значення

  1. Втратити працездатність, стати непрацездатним, немічним; застаріти, зіпсуватися (про механізми, пристрої).

  2. Стати схожим на працю (стару, зношену річ); зношуватися, приходити в непридатність.

Правопис та відмінювання

Граматичні форми:

н. спранцюватіта, р. спранцюватіти, д. спранцюватіті, з. спранцюватіту, о. спранцюватітою, м. спранцюватіті, к. спранцюватіто

Більше записів