поосідати

1. (Про ґрунт, будівлі, споруди) Поступово опуститися, осісти на певну глибину або вниз під власною вагою або під тиском; стати нижчим, ущільнитися.

2. (Перен., розм. Про людей) Притихнути, заспокоїтися, стати менш активними, жвавими; посісти.

Приклади вживання

Відсутні

Частина мови: t.d. () |