неокраїй

[nɛokrɑjij] Прикметник

Буква:Н

Значення

  1. (істор.) Титул сина візантійського імператора, який не мав права на престол; особа, що мала цей титул.

  2. (перен., книжн.) Про того, хто займає підлегле, другорядне становище; нікчема, нікчемна людина.

Правопис та відмінювання

Граматичні форми:

н. неокраїй, р. неокрайого, д. неокрайому, з. неокрайого, о. неокраїм, м. неокраїм

Більше записів