Значення
-
Син брата або сестри; той, хто припадає комусь племінником.
-
(переносно, заст. або ірон.) Молода, недосвідчена або наївна людина; юнак, хлопець.
-
(заст.) Внук, нащадок узагалі.
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
н. небіж, р. небожа, д. небожеві, з. небіж, о. небожем, м. небожеві, к. небоже