НАДКРИ́ЛЛЯ, іменник середнього роду.
1. анат. Верхня, тверда пара крил у деяких комах (наприклад, у жуків, клопів), яка захищає нижні, літальні крила; надкрила.
2. тех. Верхня частина крила літального апарата (літака, планера тощо), що створює підіймальну силу.