фторацетат

[ftorɑt͡sɛtɑt] Іменник

Буква:Ф

Значення

  1. Фторацетат — сіль або естер фторацетатної кислоти, що містить аніон CH₂FCOO⁻ або відповідну естерну групу; отруйна сполука, що використовується в хімічному синтезі та як пестицид.

  2. Фторацетат (іон) — одновалентний аніон фторацетатної кислоти (CH₂FCOO⁻), який утворює солі (фторацетати) з різними металами.

Правопис та відмінювання

Граматичні форми:

н. фторацетат, р. фторацетату, д. фторацетатові, з. фторацетат, о. фторацетатом, м. фторацетаті, к. фторацетате

Більше записів