балаканка

[bɑlɑkɑnkɑ] Іменник

Буква:Б

Значення

  1. (Лінгвістика) –

    Розмова, бесіда, часто тривала або несуттєва за змістом; балачки, гомін.

  2. (Лінгвістика) –

    Заст. Те саме, що балачка (діалектний варіант мови, зокрема українсько-білоруський говор).

Правопис та відмінювання

Граматичні форми:

н. балаканка, р. балаканки, д. балаканці, з. балаканку, о. балаканкою, м. балаканці, к. балаканко

Більше записів