аркатурно-колончатий

[ɑrkɑturno-kolont͡ʃɑtɪj] Прикметник

Буква:А

Значення

  1. (Архітектура) –

    (в архітектурі) такий, що поєднує аркатурні елементи (сліпи або відкриті аркади) з декоративними колонками або півколонками, що є характерною ознакою давньоруського та романського храмового зодчества.

Правопис та відмінювання

Граматичні форми:

н. аркатурно-колончатий, р. аркатурно-колончатого, д. аркатурно-колончатому, з. аркатурно-колончатого, о. аркатурно-колончатим, м. аркатурно-колончатім

Більше записів