Значення
-
антестатюр — невідм., ч. р., юр., іст. Особа, яка складає присягу або дає урочисту обіцянку перед судом чи іншим уповноваженим органом; свідок, що підтверджує певний факт під присягою.
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
н. антестатюри, р. антестатюр, д. антестатюрам, з. антестатюри, о. антестатюрами, м. антестатюрах, к. антестатюри