Значення
-
Анла́ут, -у, чол. Лінгв. Початкова частина слова або складу; звук чи сполучення звуків, що стоять на початку слова (на відміну від ауслауту та інлауту).
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
н. анлаут, р. анлауту, д. анлаутові, з. анлаут, о. анлаутом, м. анлауті, к. анлауте