1. (діал.) Надати комусь допомогу, допомогти у чомусь.
2. (діал.) Викликати, спричинити щось, стати причиною якоїсь дії або стану.
Словник Української Мови
Буква
1. (діал.) Надати комусь допомогу, допомогти у чомусь.
2. (діал.) Викликати, спричинити щось, стати причиною якоїсь дії або стану.
Приклад 1:
Так треба ж зараз їм запомогти або по батюшку послати, — стривожилась Орися. — Ранено їх здорово: у одного голова шаблюкою розрубана, а в другого нога, — повідала бабуся, — але вони не гоїтися прийшли, а допомогти нам оборонятися.
— Невідомий автор, “103 Obloha Bushi Bohdan Khmelnytskyi”