закарлючений
[zɑkɑrljut͡ʃɛnɪj] Прикметник
Буква:З
Значення
-
(Про лінію, контур) Такий, що має багато вигинів, звивин, закрутів; звивистий, зігнастий.
-
(Перен., розм.) Надто складний, заплутаний, мудрений (про думку, текст тощо).
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
н. закарлючений, р. закарлюченого, д. закарлюченому, з. закарлюченого, о. закарлюченим, м. закарлюченім