1. Підкоряти когось, робити покірним, змушувати коритися; приборкувати.
2. Заспокоювати, утихомирювати, примушувати до миру (наприклад, упокоряти пристрасті).
3. Завойовувати, підпорядковувати собі (наприклад, упокоряти народ, територію).
Словник Української Мови
Буква
1. Підкоряти когось, робити покірним, змушувати коритися; приборкувати.
2. Заспокоювати, утихомирювати, примушувати до миру (наприклад, упокоряти пристрасті).
3. Завойовувати, підпорядковувати собі (наприклад, упокоряти народ, територію).
Відсутні