тетрафтороберилат

[tɛtrɑftorobɛrɪlɑt] Іменник

Буква:Т

Значення

  1. Хімічна сполука, що є сіллю або похідною від тетрафтороберилатної кислоти (H₂[BeF₄]), утворена катіоном металу або іншим позитивним іоном та комплексним аніоном [BeF₄]²⁻, який складається з атома берилію та чотирьох атомів фтору.

Правопис та відмінювання

Граматичні форми:

н. тетрафтороберилат, р. тетрафтороберилату, д. тетрафтороберилатові, з. тетрафтороберилат, о. тетрафтороберилатом, м. тетрафтороберилаті, к. тетрафтороберилате

Більше записів