тарахкання

[tɑrɑxkɑnnjɑ] Іменник

Буква:Т

Значення

  1. Дія за значенням дієслова “тарахкати“; звуки, що утворюються від удару твердих предметів один об один або об щось, а також від гуркоту коліс по нерівній дорозі.

  2. Розм. Балачки, пусті розмови, базікання.

Правопис та відмінювання

Граматичні форми:

н. тарахкання, р. тарахкання, д. тарахканню, з. тарахкання, о. тарахканням, м. тарахканні, к. тарахкання

Більше записів