Значення
- (Лінгвістика) –
(діал., зах.) Те саме, що лабай — велика, груба, незграбна рука.
- (Лінгвістика) –
(перен., розм.) Про незграбну, невправну людину.
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
н. лабайстер, р. лабайстера, д. лабайстерові, з. лабайстера, о. лабайстером, м. лабайстері, к. лабайстере