1. (анатомія) Характеристика форми або будови, що нагадує корито, жолоб; стан, коли орган або частина тіла має увігнуту, видовжену форму, подібну до жолоба.
2. (геологія) Властивість геологічної структури (наприклад, западини, долини) мати витягнуту та увігнуту форму, аналогічну до великого корита або жолоба.