Значення
- (Історія) –
Бути королем, правити як монарх; перебувати на королівському престолі.
- (Лінгвістика) –
Перен. Панувати, домінувати, переважати над усім іншим; бути найкращим, найвидатнішим у певній галузі або серед оточення.
- (Мистецтво) –
У карткових іграх (наприклад, у “короля”) — мати короля або іншу старшу карту, що дає перевагу; грати королем.
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
я королюю, ти королюєш, він королює, ми королюємо, ви королюєте, вони королюють