Значення
- (Лінгвістика) –
(діал.) Тривало, наполегливо просити, благати когось про щось; докучати проханнями.
- (Лінгвістика) –
(діал.) Скаржитися, нарікати, плакатися на долю або на когось.
- (Лінгвістика) –
(діал.) Вищати, голосно й розпатливо плакати (переважно про дітей).
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
я кавчуся, ти кавчишся, він кавчиться, ми кавчимося, ви кавчитеся, вони кавчаться