Значення
- (Ботаніка) –
(діал.) Те саме, що карабуля — картопля, бульба.
- (Лінгвістика) –
(діал.) Велика, груба, незграбна річ; кабатура.
- (Лінгвістика) –
(діал.) Товста, незграбна людина; кабатура.
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
н. карабур, р. карабура, д. карабурові, з. карабур, о. карабуром, м. карабурі, к. карабуре