гутувати

[ɦutuʋɑtɪ] Іменник

Буква:Г

Значення

  1. (діал.) Виготовляти, варити гуту — смолисту речовину з деревних стовбурів для просочування канатів, шкіри тощо.

  2. (перен., діал.) Псувати, зіпсувати щось; занапащати.

Правопис та відмінювання

Граматичні форми:

н. гутувати, р. гутуватів, д. гутуватам, з. гутувати, о. гутуватами, м. гутуватах, к. гутувати

Більше записів