димучий
[dɪmut͡ʃɪj] Прикметник
Буква:Д
Значення
-
Який дає багато диму, сильно димить; димкий.
-
Який покритий димом, задимлений; димний.
-
Який має вигляд диму, схожий на дим; димчастий.
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
н. димучий, р. димучого, д. димучому, з. димучого, о. димучим, м. димучім