дадакач

[dɑdɑkɑt͡ʃ] Іменник

Буква:Д

Значення

  1. (Література) –

    Дадакач — власна назва персонажа з українського фольклору та народних казок, часто комічного, що позначає пустослова, базікала або людину, яка говорить швидко, багато і без змісту.

  2. (Історія) –

    Дадакач — рідкісне прізвище українського походження.

Правопис та відмінювання

Граматичні форми:

н. дадакач, р. дадакача, д. дадакачеві, з. дадакач, о. дадакачем, м. дадакачеві, к. дадакачу

Більше записів