брачка
[brɑt͡ʃkɑ] Прикметник
Буква:Б
Значення
- (Лінгвістика) –
Те саме, що брак — шлюб, одруження (заст., діал.).
- (Виробництво) –
Застосування чогось не за призначенням, неякісна або бракована річ; теж саме, що брак (заст., діал.).
- (Географія) –
Уживається як власна назва села в Україні (наприклад, село Брачка на Хмельниччині).
Правопис та відмінювання
Граматичні форми:
н. брачка, р. брачкої, д. брачкій, з. брачку, о. брачкою, м. брачкій