1. (в історії фортифікації) окрема укріплена споруда (башта, бастіон, равелін тощо) у складі фортеці або кріпосних мурів.
2. (переносно) міцна, надійна споруда або установа, що сприймається як опора, твердиня.
Словник Української
Буква
1. (в історії фортифікації) окрема укріплена споруда (башта, бастіон, равелін тощо) у складі фортеці або кріпосних мурів.
2. (переносно) міцна, надійна споруда або установа, що сприймається як опора, твердиня.